04 Lut 2025 • 2 min

Zachowania i praca nad Wyjaśnialną Sztuczną Inteligencją (XAI) w kontekście pułapek wyjaśnialności

Wyjaśnialna Sztuczna Inteligencja (XAI) odgrywa kluczową rolę w budowaniu zaufania do systemów opartych na AI, szczególnie w obszarach wymagających wysokiego poziomu przejrzystości i odpowiedzialności, takich jak opieka zdrowotna czy wymiar sprawiedliwości. Jednak wprowadzenie mechanizmów wyjaśniania nie zawsze skutkuje pozytywnymi efektami – w rzeczywistości mogą pojawiać się niezamierzone negatywne konsekwencje, określane jako pułapki wyjaśnialności (EP).

Abstrakcyjna okładka bloga

EP to nieprzewidziane efekty uboczne wyjaśnień AI, które mogą prowadzić do błędnych decyzji użytkowników, nadmiernego zaufania do systemu lub jego niewłaściwej interpretacji. Istotne jest odróżnienie EP od ciemnych wzorców (DP), czyli celowo zaprojektowanych manipulacyjnych mechanizmów wpływających na użytkowników.

Studium przypadku: Nadmierne zaufanie do liczb

Jednym z kluczowych problemów związanych z EP jest nadmierne zaufanie do liczbowych wyjaśnień AI. Badania pokazują, że zarówno osoby z doświadczeniem w AI, jak i te bez takiej wiedzy, wykazują tendencję do przeceniania wartości liczbowych w wyjaśnieniach, nawet jeśli nie rozumieją ich znaczenia.

Dla osób znających AI liczby wydają się bardziej „naukowe” i „inteligentne”, co prowadzi do założenia, że system działa poprawnie. Z kolei dla osób bez doświadczenia liczby są postrzegane jako skomplikowane i niedostępne, co w sposób paradoksalny wzmacnia ich zaufanie do AI. Ten efekt może prowadzić do nadmiernego polegania na AI i pomijania krytycznej analizy wyjaśnień.

Strategie radzenia sobie z EP

Aby zminimalizować ryzyko wynikające z EP, konieczne jest wdrożenie strategii na trzech poziomach:

  1. Poziom badań – prowadzenie bardziej skoncentrowanych na użytkownikach badań nad percepcją wyjaśnień AI. Warto eksplorować, jak różne grupy użytkowników interpretują wyjaśnienia, jakie heurystyki poznawcze stosują i jakie mają wobec nich oczekiwania.
  2. Poziom projektowania – wdrażanie mechanizmów, które zachęcają użytkowników do refleksji nad wyjaśnieniami, zamiast ich bezkrytycznej akceptacji. Może to obejmować stosowanie projektowania opartego na szwach (seamful design) oraz kontrfaktycznych wyjaśnień, które pomagają użytkownikom dostrzec ograniczenia systemu AI.
  3. Poziom organizacyjny – edukacja zarówno projektantów, jak i użytkowników końcowych w zakresie potencjalnych negatywnych skutków wyjaśnień AI. Programy szkoleniowe mogą uwrażliwiać na heurystyki poznawcze i mechanizmy manipulacji percepcyjnej, a także promować partycypacyjne podejście do projektowania AI.

Implikacje społeczne i etyczneZajęcie się EP wymaga przemyślenia sposobu wdrażania AI w organizacjach i społeczeństwie. Kluczowe aspekty to:

  • Reformowanie adopcji AI – odejście od modelu, w którym sukces AI mierzy się jedynie akceptacją użytkowników, na rzecz podejścia opartego na refleksji i krytycznym myśleniu.
  • Ponowne skalibrowanie uprawnień interesariuszy – zwiększenie roli użytkowników w procesie projektowania i oceny XAI, aby mogli oni aktywnie uczestniczyć w kształtowaniu systemów, które ich dotyczą.
  • Oparcie się strategii „działaj szybko i psuj rzeczy” – promowanie bardziej przemyślanego i odpowiedzialnego podejścia do wdrażania AI, które uwzględnia potencjalne ryzyka i długoterminowe skutki dla użytkowników.

PodsumowaniePułapki wyjaśnialności stanowią istotne wyzwanie w rozwoju XAI, które wymaga interdyscyplinarnego podejścia łączącego badania, projektowanie i edukację. Świadomość EP oraz wdrażanie strategii zapobiegawczych mogą przyczynić się do bardziej etycznego, transparentnego i godnego zaufania stosowania wyjaśnialnej AI. Przyszłe badania powinny koncentrować się na dalszym operacjonalizowaniu koncepcji EP, identyfikacji ich rodzajów oraz ocenie skuteczności strategii zapobiegawczych.